دست تنگ بودند و درامد درست وحسابی نداشتند. ان وقت هاهم که

مثل حالا فرهنگ خرما خوری نبودتا از فروش محصول بتوانندزندگی راحت

داشته باشند.وسوسه ها اشرار خامشان می کرد و در قبال پول میشدند

کار قاچاق کن ان ها.

حاجی بیکار نماند. نشست و در فکر کرد چطوری می شود جلوید در دام

افتادن جوان های عشایر را بگیرند.خیلی از این جوان ها سرباز فراری بودند.

چون کارت پایان خدمت نداشتند و دستشان جایی بند نمی شد از بیکاری

می رفتند سمت اشرار.قرارشد فراری ها بیایندولباس سربازی بپوشند اما

توی منطقه خودشان خدمت کنند تازه،حقوق هم بگیرند.خب عده زیاد

ازاین هازن بچه داشتند.این شرایط به نفعشان بود.کناره زن وزندگی شان

خدمت می کردند،درامد داشتندو بعدهم کارت می گرفتند می توانستند

گواهینامه رانندگی بگیرند،بروندجای استخدام شوند ویا پروانه کسب بگیرند

ویک کار حلال ابرو دار دست وپاکنند.خیلی از سربازی ها عشایرکه

سواد بشتری داشتندباپیگیری های حاجی جذب نیروی انتظامی هم شدند