دهنه لار،نقطه استراتژیک منطقه بود؛مرز ایران و افغانستان و پاکستان.

مسیر از نظر استراتژیکی عالی و راه دسترسی به ان سخت بود.

بیشتر از پنجاه شرور به سرکردگی حمید نو تایی کمین کرده بودند

سر راه سربازهایی که اموزش دیده بودند و داشتند برای تقسیم به زاهدان می رفتند.

هیچ وقت سابقه نداشت با اشرار با چنین سازمان ودم ودستگاهی کمین کنند.

معلوم بود قضیه از جایی دیگر اب می خورد. امیریکا و اسرائيل و عربستان عقل های ناقصشان را ریخته بودند

روی هم و طراحی علمیات کرده بودند. ساعت دو بعد از ظهر جلوی دو اتوبوس را گرفته وتمام سربازان و درجه

داران همراهشان را گروگان گرفتند.می خواستند بااین ها مصاحبه کنندو بعد ببرند بکشند؛

طوری که ضعف ایران به چشم ملت های منطقه بیاید وهمه بگوییند در روز روشن نیرو های نظامی ایران

بردن و کسی نتوانست کاری کند. خبر رسید به گوش حاجی، ازکرمان راه افتاد.

نصفه شب رسید پیشمان. بایک بالگرد ویک تیم اتش رفتیم بالا سر اشرار.

قانون بین المللی می گفت که نباید بدون مجوز دویست متر از مرز عبور کنی، اما به خومان که امدیم25

کیلومتر در عمق خاک افغانستان بودیم.منطقه را شناسایی کرد و دستور داد ماشین هایی که به کمک اشرار

امده بودند را منهدم کنند. اتشی که هوانیروز ریخت، دامنشان را گرفت؛ خیلی هایشان که بین رفتند، تعداد

کمی هم فرار کردند. مرز تحت کنتر ل نیرو ها سپاه در امد. به نبرو های پیاده هم دستور پیشروی داد،

با تناک امدند تا رسیدند به روستای رباط. جایی که بچه هایمان در سنگر زندانی شده بودند.

اشرار در جنگ ما بودند، هم زمینی ، هم هوایی. تبپ1سید الشهدا (علیه اسلام)باسه گردان پیاده و ادوات

وارد عمل شد.اشرار75نفر بودندکه 25 نفر شان کشته شدند، بقیه هم تا مرگ فاصله ای نداشتند.

ریش سفید های افغانی ریش گرو گذاشتند که شما گروگان هایتان را سالم تحویل بگیرید و با بقیه کا ری

نداشته باشید حاجی هم شر طشان را قبول کرد. ان قدرچقدر مدیریت کرد حتی خون ار دماغ یک روستایی

نیامد. ساعت چهار بعد از ظهر عین 96 نفر نیروهای ایرانی صحیح و سالم از چنگال دارودسته نوتانی نجات

پیدا کردند. بعد ها خودشان اعتراف کرند و گفتند هدف مااین بود که می خواستیم سربازان را در مرز بگیریم

با ان ها مصاحبه کنیم و بعد ده تا دویست تا اعدامشان کنیم تا ضعف جمهوری اسلامی را به دنیا ثابت

کنیم ولی شما کاری کردید که ضعف مشخص شود.

پیروزی عملیات والفجر8 در فاو نداشت؛ همان قدر با اقتدار، همان قدر باعزت و و همان قدر با صلابت.