تأکید بر اقامه نماز جماعت در مدارس موضوعی است که در سال‌های اخیر مورد توجه بیش از پیش قرار گرفته است زیرا دانش‌آموزان در سنی قرار دارند که علاوه بر والدین، از معلمان خود نیز الگوپذیری بسیاری دارند و ساعات طولانی زندگی خود را در مدارس سپری می‌کنند، بنابراین مدرسه یکی از مهم‌ترین مکان‌هایی است که نوجوانان می‌توانند اعتقادات خود را تقویت کرده و مبانی دینی را در وجود خود نهادینه کنند.

نماز یکی از برنامه‌های جذاب و لذت‌بخش برای دانش‌آموزان این مرکز است

اجباری برای حضور دانش‌آموزان در نماز جماعت نیست و اولویت این است که دانش‌آموزان به هر شیوه که بپسندند نمازشان را به جا بیاورند بنابراین گاه برخی‌ها نماز را فرادی می‌خوانند. بااینحال وظیفه ماست که جایگاه والای معنوی نماز جماعت را برای دانش‌آموزان تبیین کنیم که چرا خدا تأکید بیشتری بر نماز جماعت دارد.

لطفیان سرگزی برگزاری نماز جماعت را زمینه‌ساز مشارکت عمومی دانش‌آموزان دانست و گفت: نمی‌توانیم بگوییم که دانش‌آموزان برای مشارکت در این برنامه اجتماعی مقاومت می‌کنند یا تمایلی ندارند بلکه گاه برخی به ظاهر موانع ساده به‌ویژه در بین دختران مانند وضو گرفتن در مدرسه یا حتی از پا در آوردن کفش و ... باعث ایجاد محدودیت می‌شود.

... دانش‌آموز بعد از گذراندن شش ساعت کلاس، در وقت نماز تعطیل می‌شود و طبیعتاً دوست دارد زودتر مدرسه را ترک کند یعنی انگیزه رفتن به منزل از انگیزه ماندن در مدرسه برایش بیشتر است. باید برنامه‌ریزی در مدارس به‌گونه‌ای باشد که این نقیصه برطرف و نمازهای جماعت برگزار شود.

قبل از تأکید بر اقامه نماز، دانش‌آموزان باید با اهمیت و فلسفه نماز آشنا شوند، دختر نوجوان و جوان اگر درک کند که چرا نماز می‌خواند تحت هر شرایطی نمازش را می‌خواند اما اگر بخواهد نماز را با امر و نهی پدر و مادر یا مدیر مدرسه بخواند یا با انگیزه جایزه و تشویق یا از ترس کم شدن نمره انضباط و ... نماز بخواند بی‌آنکه چرایی این فریضه الهی را بداند، یقیناً از جایی به بعد دیگر رغبتی برای ادای این فریضه نخواهد داشت.

: بنابراین به نظرم اثربخش کردن کار موضوعیت دارد و اگر بتوانیم ۱۰ دانش‌آموز نمازخوان واقعی تربیت کنیم بهتر از آن است که بخواهیم همه دانش‌آموزان را به اجبار به صف‌های نماز جماعت بکشانیم چرا که همین عده اندک اگر معرفت نسبت به نماز کسب کنند، بر دوستان خود نیز اثر می‌گذارند و جذب نماز می‌کنند.

هم خانواده و هم مدرسه در نمازخوان شدن نوجوانان نقش‌آفرین هستند،

: بزرگان و اندیشمندان قائلند که فرزندان با لحن آمرانه ما نمازخوان نخواهند شد، حتی نباید به آنها بگوییم که خواندن نماز لذت دارد چرا که دانش‌آموزی که مجبور است با آب سرد وضو بگیرد، کفش‌ها را از پا درآورد و دقایق استراحت خود را زحمتی بر دوش داشته باشد و نماز بخواند این لذت را درک نخواهد کرد. برای لذت‌بخش شدن نماز نباید امر و نهی صورت بگیرد بلکه باید تلاش شود که معنا و مفهوم و معارف نماز را ذره ذره به دانش‌آموز انتقال داد.