امام علی(ع) در خطبه ۸۸ نهج‌البلاغه به سراغ اين حقيقت مى‌رود كه عذاب‌هاى الهى ناگهانى نيست و هرگز جنبه انتقام‌جويى ندارد، بلكه هدف ‏از آن، تعليم و تربيت و عبرت است؛ ولى متأسفانه گوش شنوا و چشم بينا كه ‏حق را بشنود و صحنه‌هاى عبرت‌آموز را درست بنگرد، تا مايه بيدارى دل‌ها ‏شود، بسيار كم است‎.

إِيَّاكَ نَعبُدُ وَ إِيَّاكَ نَستَعِين» تجلی عملی اعتقاد به ربوبیت است، اگر کسی عبد خدا نشد، به همان اندازه که در عمل نقص دارد در اعتقاد خود به ربوبیت خداوند ضعیف است.