روش اهل بیت(ع) این بود که ابتدای آموزش معارف اسلام حقه که همان شیعه است با قرآن‌محوری شروع می‌کردند، گفت: باید تمام دانش‌آموزان ما قاری باشند؛ طبیعتا این اتفاق زمانی رخ می‌دهد که معلم قرآن خود قاری باشد. سوال این است که امروز چند درصد از معلمان قرآن قاری هستند یا قرائت خوش دارند؟

«مسئله قرآن‌محوری در هر زمانی به نحوی مورد توجه برخی مصلحان بوده است؛ همچون شیخ طوسی که احساس می‌کرد به قرآن آن طور که باید و شاید پرداخته نشده و در بین اهل تسنن و عامه مسلمین بیشتر مورد توجه قرار گرفته است، به همین جهت شروع به تفسیر قرآن کرد؛ ما تا قبل از ایشان تفسیر جامعی از قرآن کریم نداشتیم و تنها تک نگاره‌های حدیثی داشتیم و در نسل‌های بعدی از سیدجمال الدین اسدآبادی تا مرحوم علامه طباطبایی، آیت‌الله طالقانی و شهید مطهری نیز تفاسیر قرآنی را شاهد بودیم.

متاسفانه هیچوقت در دوره‌های شیعی قرآن‌احیا نبودیم و در هیچ تاریخ و مقطعی اینگونه نبوده‌ایم؛ البته بوده‌اند کسانی که این اندیشه را داشتند، اما جریان شیعی به این نحو نبوده است. مقطع اولیه آموزش فضای معارف اسلام توسط امام محمد باقر(ع) شروع شد؛ چراکه قبل از آن امکان و فضای آموزشی نداشتیم و تا زمان امام سجاد(ع) شیعیان مانند اهل تسنن دست بسته نماز می‌خواندند و آن هم به دلیل حاکمیت وقت بود. فرض کنید شما در مملکتی که داعش در آن حاکم است، تحت فشار شدید حاکم، قطعا مجالی برای ارائه آنچه که درست است نخواهید داشت.