اولین مفسر قرآن در عالم، پیغمبر اکرم(ص) است. ایشان تفسیر قرآن را هم آوردند: «وَأَنْزَلْنَا إِلَيْكَ الذِّكْرَ لِتُبَيِّنَ لِلنَّاسِ مَا نُزِّلَ إِلَيْهِمْ» تا براى مردم آنچه را به‌سوى ايشان نازل شده است توضيح دهى (نحل، ۴۴). ذکر در این آیه یعنی قرآن. برای مردم قرآن را تبیین کنی؛ برای مردم، نه برای مؤمنین، نه برای باسوادها، برای همه مردم. قرآن برای همه است. خورشید مال همه نیست؟ خورشید، کافر و مسلمان دارد؟ ندارد. پس قرآن برای همه است.

خداوند فرمود: «مَا نُزِّلَ إِلَيْهِمْ» تا آنچه را برای آنها نازل شده، بیان کنی. یعنی قرآن برای پیغمبر(ص) نیست، برای من است؛ چون برای ماست، پس باید تفسیر آیات را بدانیم. پس هدف از آیات، تفسیر است. شاید تصور ما این باشد که در دوره نزول، مردم چون عرب بودند قرآن را می‌فهمیدند، این‌گونه نیست. وقتی قرآن می‌فرماید باید برای آنها تبیین کنی، معلوم می‌شود قرآن، بطونی دارد. این قدر این بحر عمیق است که هر کس به فراخور فهمش، فکر می‌کند قرآن همین است، قرآن ما فوق اینهاست. تازه هنوز مفسر قرآن (امام زمان(عج)) نیامده است. ایشانباید تفسیر کند. شما نگاه کنید، تفاسیر قرآن، به‌طور قاطع به ما تفسیر آیه را نمی‌گویند. شریک القرآن، امام زمان(ع) است. ایشان باید بیاید بگوید هدف این آیات چیست.

قرآن کریم خیلی از زمان جلوتر است. ما چون مادی هستیم مادی فکر می‌کنیم؛ مثلاً فرض کنید قرآن کریم دو هزار کیلومتر از زمان جلوتر است. قرآن کریم می‌فرماید: «سَنُرِيهِمْ آيَاتِنَا فِي الْآفَاقِ وَفِي أَنْفُسِهِمْ» (فصلت، ۵۳) «سَنُرِيهِمْ» یعنی (نشانه‌های خود را) در آینده به آنها نشان می‌دهیم. این را چه زمانی گفت؟ زمانی که خیال می‌کردند ستاره‌ها، میخ نقره‌ای هستند و به آسمان چسبیده‌اند. آن زمان مطلع بودند یک میلیارد کهکشان داریم؟ اصلا می‌دانستند کهکشان چیست؟ می‌دانستند آسمان چه قدر بزرگ است؟

با وجود آنکه آسمان بزرگ است، شما می‌دانید عظمت آسمان بیش از دریا نیست؟ عجایب آسمان به اندازه دریا نیست. در دعا می‌خوانیم: «أنتَ الّذي في السَّماء عَظِمتک و في الأرضِ قُدرتک و في البِحارِ عَجائبک» قرآن درس اینها را گفته است. آن زمان که فرمود: «سَنُرِيهِمْ آيَاتِنَا» کسی چه می‌دانست در دریا چه هست؟ کسی می‌دانست مثلاً در دریاها موجوداتی غول‌پیکر زندگی می‌کنند؟ کسی اینها را نمی‌دانست. دانشمندان می‌گویند نور خورشید تا ۶۰۰ متر در آب اثر دارد. یعنی در ۸۰۰ متر، دیگر اثری ندارد؛ فشاری که در یک کیلومتری دریا به اشیا وارد می‌شود، معادل ۱۵۰ کیلوگرم است؛ آب، له می‌کند، اما در همان یک کیلومتری، ماهی‌هایی زندگی می‌کنند. عجایب یعنی این. رزقشان از کجاست؟ چرا له نمی‌شوند؟ ما آدم‌های برای رفتن به اعماق دریا به یک محفظه‌های قوی نیاز داریم. اما آن ماهی‌ها راحت در آن اعماق زندگی می‌کنند.

آن زمان که کسی اینها را نمی‌دانست، فرمود: «سَنُرِيهِمْ آيَاتِنَا». الان هم که در این دوره زندگی می‌کنیم، باز قرآن می‌فرماید: «سَنُرِيهِمْ آيَاتِنَا» یعنی سوادتان کم است! دانشمندان به کشفیات زیادی رسید‌ه‌اند، اما این همه هنوز دو باب از علم است، ما ۲۷ باب علم داریم که با ظهور امام عصر(عج) کامل می‌شود.

یک مثال دیگر، ما می‌گوییم آسمان‌های هفت‌گانه ولی درباره زمین نمی‌گوییم هفت‌گانه، اما قرآن کریم می‌گوید زمین هم مثل آسمان است: «اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ سَبْعَ سَمَاوَاتٍ وَمِنَ الْأَرْضِ مِثْلَهُنَّ» دانشمندان باید بگویند یعنی چه؟ مفسر باید بگوید یعنی چه؟ عمق قرآن زیاد است. هفت بطن و به گفته برخی ۷۰ هزار بطن دارد.

صحبت بر سر این نیست که تفسیرهای کنونی اشتباه است، نه. عمق قرآن بالاست و مفسر واقعی آن، حضرت ولی‌عصر(عج) است.